Speech ประสบการณ์ลุ้นระทึก O[]O
posted on 07 Jun 2009 14:34 by graceful-cassอ้ากกกกก วันนี้รัตน์อยากจะเล่าประสบการณ์อันลุ้นระทึก!!!!!!
ที่ได้เกิดขึ้นแล้ว เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา....><
เซอร์ไพสซ์มากๆๆๆๆ ไม่มีการตั้งตัวมาก่อน อ่า~
เนื่องด้วย(เอาซะทางการเลยชั้น - -)
วันพุธที่ผ่านมา ก็ถึงคิวเลขที่เราไปพูด speech หน้าชั้นเรียน พูด My story^^
5555+ มันค่อนข้างจะเป็นมายสตอรี่ที่ภูมิใจนะ ก็แต่งเองกะมือ ยาวด้วย มีสาระด้วย 555+(นานๆจะแต่งได้แบบนี้ อิอิ)
แต่ปกติเราก็ไม่ค่อยตื่นเต้นกับการพูดหน้าชั้นเท่าไหร่หรอก แต่วันนั้นไม่รู้เป็นอะไร...เจ้าเข้ามากมาย = =
พอครูเรียกออกไป เราก็ออกไปด้วยท่าทางที่ค่อนข้างจะดูดี 5555+
เริ่มหล่ะคับพี่น้อง Hello, Taecher and my friends. Today I feel happy to tell you about myself..........
พูดไปเรื่อยๆประมาน 4-5 บรรทัดเท่านั้น!!!!!! ><
มือไม่รักดี มันก็....สั่น!!! - -! น่าอายชะมัด...
แล้วมันไม่สั่นธรรมดา มันสั่นจนดูออกอะ สั่นมาก(ไม่ได้สั่นอย่างนี้มานานและ - -*)
เราก็เห็นมือตัวเอง ก็ตกใจเลยนะ ปากก็พูดไป แต่ในหัวนี้ว้าวุ่นมาก
คิดๆๆๆ คะแนนกรุ TOT มือสั่น โอ้ยยย ทำไงดี โอ้ยๆๆ
พยายามจะเปลี่ยนมือ เผื่อว่ามันจะดีขึ้น เหอๆ - - เปลี่ยนแล้วก็ยังสั่นเหมือนเดิม เซง!!
ว้าวุ่นมากมาย T^T หมดกัน กะเอา 10 เต็ม 10
แล้วพูดนี่ก็ผิดมั่งรัวมั่ง ที่ผิดประจำ เอาจริงๆมันก็ผิด (...everybody around you...)
รัวได้อีก 5555+ V กะ R มันทะเลาะกันบนลิ้นชั้นเนี่ย 5555+
ตาก็มองเพื่อนๆที่รักทั้งหลาย (ไอวิเวียนมันขำชั้น อ้ากกก เกินไปนะยะ ++)
สุดท้ายก็พูดจบจนได้ เฮ้อออ โล่งงง - -+
พอพูดเสดอาจารย์สิริที่เคารพยิ่ง >< ก็เริ่มสอน~ พูดไปถึงเพสเซ่นคอน...จารย์ก็ยกตัวอย่างประโยค
(จากนี้มันจะเป็นอะไรที่เจ็บหัวใจรัตน์มาก T^T)
(ชื่อจริง)....speak english very well as Laos.
โหยยยย เจ็บได้อีก TT__________TT
จารย์หันไปถามเพื่อนว่าจริงมั้ย เพื่อนที่รักยิ่งของรัตน์ ก็ตอบว่า ไม่จริงค่ะ (ชั้นรักเธออะ โอ๋++)
อยากบอกว่าตอนนั้นถึงแม้หน้าจะยิ้มให้จารย์ แต่ใจหนูร้องไห้อยู่อะครู T^T
มันจริงหรอเนี่ย รู้ว่าตัวเองพูดรัว แต่สำเนียงหนูมันก็ดีอยู่นะครู ฮึกๆๆๆ
พอเรียนเสดกำลังเก็บของไปเรียนลีลาศ 555+ ด้วยใจที่เศร้าส้อยยิ่งนัก TT
จารย์ก็เดินมาหน้าโต๊ะเรา...แล้วพูดว่า
(ชื่อจริง)เธอเคยแข่งพูด speech รึป่าว...
ไม่เคยค่ะจารย์ - -+ (รัตน์เอ๋อ)
จริงหรอ O-O (จารย์ทำหน้าไม่เชื่อ)
จริงค่ะ ^^
เด๋วจะมีการแข่งพูดเร็วๆนี้ จะให้เธอ คนนั้น(ไดซ์เพื่อนเรา) แล้วก็กชกร(เพื่อนเรา)ไปลองแข่งดู ลองดูมั้ย(เพิ่งจะด่าหนูไปเมื่อกี้นี้อะครู เหอๆ แล้วจะให้หนูไปแข่ง)
จริงหรอค่ะจารย์ หนูแต่งไม่เก่งน้า
.............พูดกันอีกพักนึง
สรุป ลองดูก็ได้ค่ะ แหะๆ
เออ...คะแนนพูดวันนั้น เต็ม10 ได้ 9.5 ^^ สงสัยโดนหักคะแนนเพราะสั่น 555+
อืม....คำพูดในวันนั้น ก็มาเกิดผลในวันศุกร์นี่เอง(เกริ่นเรื่องมาซะนาน- -)
คาบชุมนุม........โทรศัพท์สั่น - -+
รัตน์จารย์สิริ ให้โทรมาตามไปห้องมัลติฯ เดี๋ยวนี้เลย -- หรอๆ อืม เด๋วไป
ไปถึง ประตูมันติดฟิมล์ไว้ก็ไปส่องๆเห็นจารย์กวั่กๆมือเรียกก็เข้าไป ตอนแรกนึกว่าจะให้มาซ้อมไรงั้น
แต่พอเข้าไปเท่านั้นแหละคับพี่น้อง....O[]O อาจารย์ต่างประเทศ4คน น้องม.4-5 อีกเพียบ
ครูอีก 2-3 คน
อะไรกันวะเนี่ยยยยยยย >[]<
อึ้งมาก คิดในใจ ไม่ใช่ซ้อมแล้วมั้งงง ได้ไงอ่า ยังไม่ได้ซ้อมไรเลย T^T
แล้วจารย์ก็บอกว่า เด๋วเลือกหัวข้อไว้พูดรอบ2เลยนะ (ว่าแล้วก็ยื่นกระดาษมา)
o[]o จารย์ พูดเลยหรอค่ะ
อืม เด๋วรอบแรกแนะนำตัวก่อน
ห๊ะ!!! แล้วหนูจะพูดอะไรอ่าค่ะ ยังไม่ได้เตรียมเลย ><
ก็ My story ไง ได้อยู่แล้ว ^^
- - OK ค่ะจารย์
เมื่อเราเอากระเป๋าไปวาง กะลังจะหาสมุดอังกฤษที่ได้เขียนมายสตอรี่ใส่ไว้ ปรากฏว่า...ไม่มี!!!! อยู่ใต้โต๊ะ โอ้ยยย จะบ้าตาย TT
กะลังว้าวุ่นอีกครั้ง จารย์ก็เดินมาบอกว่า เด๋วต่อไปจะเป็นม.ปลายพูดนะ มีอยู่ 3 คน
จารย์ให้น้อยออก ว่าใครจะเป้นคนแรก .....
สรุป เราเอง !!!! O[]O โอ้ มายกอดดด อะไรก็ยังไม่พร้อม
เข้าห้องมายังไม่ถึง 2 นาที ก็พูดเลย สปิริตจริงๆวันนั้น
Hello, Teacher and m....(ไม่มีเพื่อนกรุซักคนนี้หว่า - -) and everybody (รอดไป - -)
รอดๆรั่วๆ ผิดๆถูกๆ 555+ ตอนนั้นจำอะไม่ได้เลย แต่ปากมันก็พูดไปเพราะว่ามันชินอะ พูดผิดมั่งสลับกันมั่ง
พูดจบ มีเสียงปรบมือ 555+(มันก็เป็นธรรมดานิหว่า เหอๆ)
แต่แล้วน้องม.4 รึ 5 ไม่รู้พูด โอ้ววว สำเนียงน้องเริศมากกกก ><
ดีกว่าเรานะ เราว่า แต่รอบแรกพูดน้อยไปหน่อย
เล่าแบบข้ามๆเลยดีกว่า ขี้เกียดและ 5555+
รอบ 2 ด้วยหัวสมองอันน้อยนิด เลยแต่งได้ประมาน 3-4 บรรทัด อนาจมาก - -
น้องคนนั้นแต่งได้เป็นหน้า สุดยอดๆๆๆ ++
แถมยังพูดหัวข้อเดียวกันอีก T^T เปรียบเทียบเห็นๆ โอ้ยตายยยย
อ่านะ สรุปว่าน้องคนนั้นก็ได้เป็นตัวแทนโรงเรียนไปแข่งต่อไป หึหึ
ก็ดีแล้วหล่ะนะ ขืนชั้นฟลุ๊กได้ไป มีหวังเอาโรงเรียนไปขายแหง่มๆ - -+
อืม...แต่ก็นะ ครั้งหนึ่งของชีวิต 5555+
อย่างน้อยครูก็ยังเห็นความเป็นดาวของเรา 555+ สำเนียงชั้นโอเคอยู่น้า 555+
=^^=
ไปและ เอนทรี่นี้ชักจะยาวเกินไป 555+
ขอบคุนนะค่า ถ้าเผื่อว่ายังมีใครอ่านจนจบ ^^
รดน้ำต้นไม้ให้ด้วยค่า...ขอบคุนค่า><
แต่มีครั้งนึงที่มือมันสั่นนิดๆ แล้วเพื่อนมันดันสังเกต แล้วชี้มา พูดเสียงดังว่า เฮ้ยย มือสั่น
ทีนี้ทั้งห้องมองมา มือเราก็ยิ่งสั่นใหญ่เลย
หลังจากนั้นเป็นต้นมา ไม่ว่าจะออกไปพูดเรื่องอะไรมันก็อดคิดถึงเรื่องนี้ไม่ได้ แล้วมือก็สั่นทุกทีสิน่า
#1 By atom on 2009-06-07 16:28